2 Μαίου τα εγκαίνια της νέας έκθεσης''Υπαιθρισμός και τοπιογραφία''

  Στην παρούσα έκθεση συναντιούνται αρκετές γενιές τοπιογράφων. Οι διαφορετικές επιδράσεις που ο καθένας έχει δεχθεί, οι αποκλίσεις, αλλά και οι συνάφειές τους συνθέτουν μιαν εικόνα της εξέλιξης της ελληνικής τοπιογραφίας. Γνωρίζουμε ότι η τοπιογραφία στη χώρα μας υπήρξε πάντα μια δύσκολη υπόθεση. Για ιστορικούς λόγους δεν μπορέσαμε να ευθυγραμμιστούμε με τις αντίστοιχες δυτικές τάσεις από την Αναγέννηση και ύστερα. Αυτό το γεγονός είχε αρνητικές συνέπειες στη βαθύτερη και πιο ουσιαστική αντίληψη των γεγονότων, των ρευμάτων και των τάσεων που δημιουργούνταν την ίδια εποχή στην Ευρώπη. 
  Η εξέλιξή της τοπιογραφίας προσδιορίζεται από ουσιώδεις ασυνέχειες. Για παράδειγμα, η γενιά του τριάντα έχει μία ανθρωποκεντρική στόχευση και άρα η τοπιογραφία, εκ των πραγμάτων, τίθεται σε δεύτερη μοίρα. Στη συνέχεια, οι αναζητήσεις της πρωτοπορίας, τις δεκαετίες του πενήντα/εξήντα τη θεώρησαν ένα συντηρητικό είδος και δεν ασχολήθηκαν ιδιαίτερα με αυτό. Μόνο...
Περισσότερα

τα κορίτσια της βροχής

Η Πινακοθήκη Γρηγοριάδη την Μεγάλη Τέταρτη 11/4/2012 ΣΤΙΣ 7.30μ.μ. θα προβάλλει την ταινία ‘’Τα κορίτσια της βροχής’’ Της Αλίντα Δημητρίου. Η Παρουσίαση του έργου της Αλίντα Δημήτριου θα γίνει από τον κριτικό κινηματογράφου και συντάκτη στην εφημερίδα «Η Αυγή» Κώστα Τερζή. Θα παραβρεθεί η Νάντια Βαλαβάνη Συγγραφέας.
 
Με την ταινία Τα κορίτσια της βροχής ολοκληρώνεται η τριλογία της Αλίντας Δημητρίου για τη συμμετοχή της Γυναίκας στους πολιτικούς αγώνες του αιώνα που μας πέρασε. Η ταινία αναφέρεται στις γυναίκες που ταλαιπωρήθηκαν και κακοποιήθηκαν κατά τη διάρκεια της Χούντας. Την εποχή της Χούντας, ήταν μόλις είκοσι χρονών. Στην ταινία καταθέτουν τη μαρτυρία τους 50 γυναίκες. Τις χαρακτηρίζει το ίδιο ήθος με τις γυναίκες της Εθνικής Αντίστασης, το ίδιο πείσμα για την εδραίωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας. Τα «Κορίτσια της βροχής» θεωρούν μάλιστα τον εαυτό τους συνέχεια των γυναικών της Εθνικής Αντίστασης. Μια απ’ αυτές είπε «...είμαστε η συνέχειά τους και η δική...
Περισσότερα

ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΛΙΣΣΑ'' Προσδοκίες υλοτομούνται και χάνονται με σμαραγδένια σμήνη κορμοράνων''ΓΙΩΓΙΑ ΣΙΩΚΟΥ

                                                                                                                                                         Η ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ ΓΡΗΓΟΡΙΑΔΗ σας προσκαλεί το Σάββατο 7 Απριλίου 2012 στις 7:00μ.μ. στην ΠΙΝΑΚΟΘΗΚΗ Μαρίνου Αντύπα 18 Νέο Ηράκλειο Στάση ΗΣΑΠ Ν. Ηρακλείου, τηλέφωνο 210-2719744 για την παρουσίαση του νέου δίγλωσσου έβδομου βιβλίου της ποιήτριας ΓΙΩΓΙΑΣ ΣΙΩΚΟΥ

‘‘ΑΡΧΑΙΑ ΜΕΛΙΣΣΑ’’
ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ  David Connolly ΕΚΔΟΣΕΙΣ Gutenberg –...
Περισσότερα

ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ

Τετάρτη 21 Μαρτίου 2012, στις 19.30.

ΠΡΟΣΩΠΟ ΜΕ ΠΡΟΣΩΠΟ.
Σκηνοθέτης:
ΜΑΝΘΟΥΛΗΣ ΡΟΒΗΡΟΣ, 1966

Σύνοψη της υπόθεσης:
Η ταινία έχει ως βασική ιστορία τον πρόσκαιρο δεσμό ενός καθηγητή Αγγλικών (Κώστας Μεσσάρης) με την κόρη μιας οικογένειας πλουσίων, στην οποία κάνει φροντιστήριο για να παντρευτεί έναν Άγγλο επιχειρηματία. Η μικροαστική πικρία του ήρωα και τα χαμένα του όνειρα τον κάνουν να θεωρεί σχεδόν υπεύθυνους τους εργοδότες του για τις προσωπικές του απογοητεύσεις, αλλά η ανάγκη προσαρμογής τον κάνει να δέχεται τις προσφορές τους. Στον ύπνο του τους ταυτίζει με τους Γερμανούς της Κατοχής. Εκτός από το ειδύλλιο με την κόρη Βαρβάρα (Ελένη Σταυροπούλου), που θα μείνει στη μέση λόγω της εμφάνισης του Άγγλου επιχειρηματία, ο καθηγητής θα υποκύψει και στον έρωτα της μάνας (Θεανώ Ιωαννίδου). Ο ήρωας βρίσκεται σε συνεχή σύγκρουση με τον εαυτό του και αυτό επιτείνεται όσο είναι αναγκασμένος να υποχωρεί στους εργοδότες...
Περισσότερα

...ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΛΟΙΟ

Τετάρτη 28 Μαρτίου, στις 19.30.

...ΜΕΧΡΙ ΤΟ ΠΛΟΙΟ

Σκηνοθέτης:
ΔΑΜΙΑΝΟΣ ΑΛΕΞΗΣ, 1966

Σύνοψη της υπόθεσης:
Ένας τραχύς βουνίσιος (Αλέξης Δαμιανός) εγκαταλείπει το χωριό του και κατεβαίνει στην πόλη και το λιμάνι απ’ όπου θα μπαρκάρει για την Αυστραλία. Παρακολουθούμε την κάθοδό του προς τη θάλασσα μέσα από τρεις ιστορίες. Αρχικά θα δουλέψει κοντά σε έναν γνωστό του σιδερά (Χρήστος Τσάγκας), αλλά η ερωτική έλξη του προς την αγνή κοπέλα του φίλου του τον κάνει να τραπεί σε φυγή. Στη συνέχεια συναντά ένα αγριοκόριτσο που συμβολίζει όλη τη σαγήνη της άγριας φύσης, και η μοίρα του οποίου είναι να καταλήξει σε οίκο ανοχής. Τέλος στο λιμάνι του Πειραιά, θα φιλοξενηθεί στο φτωχόσπιτο ενός ζευγαριού που χωρίζει, θα γνωρίσει την ταπεινωμένη κι αποκαμωμένη από τη φτώχεια κι εγκατάλειψη γυναίκα (Γιώτα Οικονομίδου), και μαζί της θα πάρει το πλοίο του...
Περισσότερα

Κιέριον (1968)

Τετάρτη 4 Απριλίου, στις 19.30.

 

Κιέριον (1968)

 

Σκηνοθέτης:

ΔΗΜΟΣ ΘΕΟΣΣύνοψη της υπόθεσης:
Ένας δημοσιογράφος κατηγορείται για τη δολοφονία ενός Αμερικανού συναδέλφου του που διερευνούσε τον ρόλο των καρτέλ πετρελαίου στη Μέση Ανατολή. Παρόλο που αθωώνεται, θέλει να ξεσκεπάσει τους πραγματικούς ενόχους. Μάταια όμως. Ο ρόλος των μυστικών υπηρεσιών και του παρακράτους αποδεικνύεται πιο περίπλοκος και πιο ισχυρός από τον ίδιο.

Πηγή Σεναρίου: Με αφετηρία την πολύκροτη «Υπόθεση Πολκ», η οποία εξελίχτηκε στη διάρκεια του Εμφυλίου Πολέμου στη Βόρειο Ελλάδα και έκλεισε με τη δολοφονία του αμερικανού δημοσιογράφου Πολκ και την καταδίκη αθώου αριστερού, ως δείγμα των πολιτικών δολοφονιών και των πολιτικών παρασκηνίων μεταξύ εξουσίας και ξένων δυνάμεων, ξεκινάει η συγγραφή του σεναρίου, του οποίου...
Περισσότερα

ΑΦΙΕΡΩΜΑ ΣΤΟ ΝΕΟ ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟ «ΑΝΑΠΑΡΑΣΤΑΣΗ» (1970) ΤΟΥ ΘΟΔΩΡΟΥ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ

 

Σε ένα ερημωμένο από τη μετανάστευση χωριό της Ηπείρου, την Τυμφαία,  ένας άντρας που επιστρέφει στο σπίτι του από τη Γερμανία, όπου είχε ξενιτευτεί, δολοφονείται από τη γυναίκα του και τον εραστή της. Στις έρευνες που ακολουθούν (από τις ανακριτικές αρχές, από τους δημοσιογράφους και από ένα κινηματογραφικό συνεργείο) επιχειρούνται μια σειρά αναπαραστάσεις, που, εκτός από την απεικόνιση των περιστατικών του εγκλήματος, καταγράφουν τις κοινωνικές αιτίες του και παρουσιάζουν το θλιβερό πρόσωπο της ελληνικής υπαίθρου. Πολυεπίπεδη ταινία που στηρίζεται σε ένα φαινομενολογικό ρεαλισμό, ο οποίος όμως, λόγω της αρχιτεκτονικής της ταινίας και των διαφόρων εκφραστικών ιδιομορφιών της παίρνει μορφές που τον ξεπερνούν, που του δίνουν αφηρημένη μορφή. Η προσέγγιση του Αγγελόπουλου δεν είναι ούτε ηθογραφική ούτε ψυχαναλυτική, είναι ανθρωπολογική. Περιγράφει στοιχειώδεις ανθρώπινες συμπεριφορές και σκέψεις, τον απέλπιδα αγώνα επιβίωσης  ανθρώπων σε ένα τόπο ήδη...
Περισσότερα

«Περί ρεαλισμού» με αφορμή το έργο του Γιάννη Βαλαβανίδη

 Aπό την την Τετάρτη 14 Δεκεμβρίου 2011, η Πινακοθήκη Γρηγοριάδη φιλοξενεί έκθεση με θέμα "Περί ρεαλισμού" με αφορμή το έργο του Γιάννη Βαλαβανίδη.Η διάρκεια της έκθεσης θα είναι μέχρι την Παρασκευή 16 Μαρτίου 2012.  

 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΗ   

   Η έκθεση με τίτλο «περί ρεαλισμού» χωρίζεται σε δυο επίπεδα. Στο πρώτο παρουσιάζεται το έργο ενός σημαντικού εκπροσώπου του νέου ρεαλισμού στη χώρα μας, του Γιάννη Βαλαβανίδη. Η γενιά των «νέων ρεαλιστών» ανανεώνει το εικαστικό τοπίο της δεκαετίας του εξήντα, αναζητώντας να αποδεσμευθεί από την εμμονή πάνω στο αξίωμα της ελληνικότητας. Επιδίωκε να ανανεώσει τη μορφή, χωρίς, όμως, να οδηγηθεί στην αφαίρεση. Δημιουργεί κάποιους άλλους όρους για να κατανοηθεί το εικαστικό έργο.

 Ο Γιάννης Βαλαβανίδης όχι το 1971 αλλά και το 2009 συνεχίζει να δηλώνει σκληρός...
Περισσότερα

Η εγγύτητα

Η Εγγύτητα:
σχέσεις ανάμεσα στο δημόσιο και ιδιωτικό  χώρο.

   Η έννοια της Εγγύτητας και του ιντιμισμού (intimisme) χρησιμοποιείται στη ζωγραφική για να περιγράψει το έργο των Κλώντ Βιγιάρ και Πιέρ Μπονάρ. Οι δυο αυτοί καλλιτέχνες δημιουργούν ένα ύφος που επικεντρώνεται σε οικιακές σκηνές και εσωτερικά, απεικονίζουν το «ιδιωτικό» ως μία προστατευμένη περιοχή του ατόμου που καθοδηγείται από την οικογενειακή ζωή και τις συναναστροφές με τα οικεία πρόσωπα.
  Το έργο των ιντιμιστών ζωγράφων προσδιορίζεται ως μία απόσυρση από την κοινωνία, ως μία επιστροφή στον ιδιωτικό χώρο. Τα χαρακτηριστικά αυτής της στροφής παρατηρούνται κυρίως τον 19ο αιώνα. Η «εφεύρεση της ατομικότητας» αποτελεί ένα προϊόν αυτού του αιώνα. Τότε, δεν πραγματοποιείται απλά ένας διαχωρισμός  ανάμεσα στο δημόσιο χώρο και τον ιδιωτικό. Η διάκριση του δημόσιου/ιδιωτικού γίνεται, τώρα, μέσα από την προβολή ενός καινούργιου στόχου, την ανακάλυψη και την έκφραση του...
Περισσότερα

“Πέρα απ’ τα γονίδια”

Ο Γιώργος Γρηγοριάδης σας προσκαλεί την

Τετάρτη, 15 Φεβρουαρίου 2012, στις 7:30 μ.μ.,

στην παρουσίαση του βιβλίου του Gottfried Schatz

Μετάφραση της Δήμητρας Τσαβάλου-Bill

ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΕΣ ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΚΡΗΤΗΣ

 

Η παρουσίαση του βιβλίου θα γίνει από τους

Γιώργο Γρηγοριάδη και Σύλβα Χαραλάμπους

 

 

Σχόλια για το βιβλίο

Φώτης Καφάτος (Professor, Imperial College London – Professor, Harvard School of Public Health - Honorary and Founding President, European Research Council): “Λίγοι έχουν το ταλέντο να μεταδώσουν τόσο την ουσία όσο και την ομορφιά της επιστήμης. Ένας απ’ αυτούς είναι ο γνωστός στο ελληνικό κοινό Γάλλος Νομπελίστας Francois Jacob. Άλλος ένας είναι ο Jeff Schatz, ο συγγραφέας τούτου του εξαιρετικού, σοφού βιβλίου.”    

 

 

Μπορεί κάποιο παράσιτο να οδηγήσει ένα έντομο στην «αυτοκτονία» και τον άνθρωπο στη σχιζοφρένεια; Μπορεί η «σιωπή» ενός γονιδίου να επηρεάζει τον καρκίνο; Τι ρόλο μπορεί να παίζει το...
Περισσότερα

KAINOΥΡΙΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ

Ο κατάλογος της έκθεσης με θέμα την Εγγύτητα, που επιμελήθηκε ο Παναγιώτης Παπαδόπουλος, δίδεται στην Πινακοθήκη.
















Περισσότερα

ΑΝΑΔΡΟΜΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΑΚΡΙΘΑΚΗ.

Ο Αλέξης Ακριθάκης (1939-1994) γεννήθηκε στην Αθήνα. Καταλυτική υπήρξε για τη ζωή του η γνωριμία το 1956 με τον φιλόσοφο Γιώργο Μακρή που αναγνώρισε το ταλέντο του και τον ενθάρρυνε να ασχοληθεί με τη ζωγραφική. Φεύγει από την Αθήνα για το Παρίσι, όπου ζει μεταξύ 1957 και 1960. Γράφεται στην Γκράν Σωμιέρ. Συνδέεται με το ζεύγος Τσίγκου, γνωρίζοντας επίσης σημαντικά πρόσωπα της εποχής του, όπως  τους Ζαν Ντυμπυφέ, τη Νίκι ντε σαν Φάλ, τον Ζαν Τινγκελύ, τον Πιερ Σουλάζ κ.α. Ο Αλέξης Ακριθάκης συναντά στο Παρίσι μια γενικευμένη κίνηση γραφισμού -που χαρακτηρίζει τη δεκαετία του εξήντα- η οποία υπήρξε γι’ αυτόν καταλυτική.   Παράγει έργα με τη μορφή ελικοειδών γραφισμών συνεχίζοντας τον καλλιγραφικό λυρισμό της δεκαετίας του πενήντα, που ανταποκρίνονται με αμεσότητα στην αυθόρμητη και άρα ανεξέλεγκτη παρόρμηση του χεριού. Ο Ακριθάκης οικειοποιείται με εξαιρετική ευκολία και πρωτοτυπία, σύμβολα, φιγούρες, φόρμες. Φαίνεται σαν όλη αυτή η παράδοση να του ανήκει. Άλλες φορές, οι...
Περισσότερα

εγκαίνια

Τετάρτη 26 Ιανουαρίου 2011, στις 19.30.

Διάρκεια έκθεσης: 21 Μαίου 2011....
Περισσότερα

Ο κατάλογος της έκθεσης: Ο Αλέξης Ακριθάκης και ο γραφισμός.

    

   

    Ο Αλέξης Ακριθάκης συναντά στο Παρίσι μια γενικευμένη κίνηση γραφισμού -που χαρακτηρίζει τη δεκαετία του εξήντα- η οποία υπήρξε γι’ αυτόν καταλυτική.  Η απαρίθμηση των εικαστικών αυτών σειρών που ενέπνευσαν το έργο του Ακριθάκη είναι ιδιαίτερα μεγάλη.  Στη σειρά έργων του με τίτλο «Hourloupe» ο Ντυμπυφέ χρησιμοποιεί ένα στυλό διαρκείας και δημιουργεί τις θυελλώδεις γραμμές του και τις άμορφες δομές. Μια δομή που βρίσκεται σε έντονη αντιστοιχία με το τσίκι-τσίκι. Μια τέχνη που δεν την περιγράφει  ως ντανταϊστική ή σουρεαλιστική αλλά "brut art" που επιθυμεί να δημιουργήσει μια καθολική τέχνη, ριζωμένη σε πρωταρχικά σχήματα τα οποία δανείζεται από τις απλές πρωτογενείς ενότητες της βιολογίας. Ακολουθώντας μια αντίστοιχη χειρονομία, ο Ακριθάκης παράγει έργα με τη μορφή ελικοειδών γραφισμών -συνεχίζοντας τον καλλιγραφικό λυρισμό της δεκαετίας του πενήντα που ανταποκρίνονται με αμεσότητα στην αυθόρμητη και άρα...
Περισσότερα